Κελυφωτό φιστίκι ΗΠΑ: Φορολογικές οι βάσεις της επιτυχίας στην Καλιφόρνια

Μετά την ιστορία της Paramount Farms που παρουσίασα σε προηγούμενο δημοσίευμα, αναρωτήθηκα τι γίνεται με το νερό στην κοιλάδα San Joaquin, χωρίς να καταλήξω ακόμα, και γιατί μπορεί ένας επιχειρηματίας να επενδύσει σε γεωργικές εκτάσεις τη στιγμή που όλοι θεωρούν την γεωργία έναν επισφαλή επιχειρηματικό τομέα. Βρήκα τελικά το μυστικό στο άρθρο "Τα φιστίκια της Καλιφόρνια: το παρόν και το μέλλον" που είχαμε πει ότι περιέχεται στο νούμερο 3 από το 1999, του ενημερωτικού NUCIS που εξέδιδε το δίκτυο FAO/CIHEAM.
Τα άρθρο παρουσίασε ο/η Louise Ferguson, ο ίδιος άνθρωπος που καθοδήγησε και τον Juan Bravo και την Laura Pedrosa de Bravo από την Aργεντινή για να φτιάξουν την Frutos del Sol S.A.
Το ενδιαφέρον για τα κελυφωτά φιστίκια ήταν πολύ μικρό πριν το 1970" λέει ο Ferguson. Η ποικιλία "Κέρμαν" είχε βρεθεί από το 1957 και από τις αρχές του 1970 το Πανεπιστήμιο του Davis είχε πολλά στοιχεία για την οικονομική βιωσιμότητα της καλλιέργειας στην περιοχή της κοιλάδας San Joaquin όπου μόλις είχε ολοκληρωθεί και το αρδευτικό έργο για την άρδευση της νότιο-δυτικής πλευράς της κοιλάδας. Επιπρόσθετα το οικονομικό κλίμα ήταν ευνοϊκό για την ανάπτυξη της καλλιέργειας η οποία θέλει 7 έως 10 χρόνια για να παράγει και έχει κόστος εγκατάστασης της τάξης των 2.640 δολλαρίων το στρέμμα. Ένας καλός παραγωγός θέλει 8 χρόνια για να αποπληρώσει αυτό το κόστος. Παρόλα αυτά το φορολογικό σύστημα εκείνη την εποχή επέτρεπε στους παραγωγούς να αφαιρούν κάθε χρόνο από το φορολογητέο εισόδημα το κόστος εγκατάστασης της καλλιέργειας.
Αρα, μια παραγωγική ποικιλία, καλό κλίμα και άρδευση, έρευνα και τεχνολογία και το κυριότερο ένα ευνοϊκό για επενδύσεις φορολογικό σύστημα, έδωσαν την πρώτη ώθηση. Το φορολογικό σύστημα ενθάρρυνε τις επενδύσεις στα κελυφωτά φιστίκια με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν μεγάλες επιχειρηματικές συνεργασίες που εγκαταστάθηκαν σε μεγάλες εκτάσεις. Εκεί δεν ξεχωρίζουν κατά κύριο επάγγελμα ή όχι. Αναλογιστείτε ότι στην Καλιφόρνια που παράγει το 20% της παγκόμιας παραγωγής υπάρχουν 600 παραγωγοί κελυφωτού φιστικιού, δηλαδή 100 παραπάνω από όσους φαίνεται να έχει η Αίγινα που παράγει 500 τόνους !!!
Τα παραπάνω εξηγούν και το γεγονός ότι οι κυριότεροι παραγωγοί και μεταποιητές της Καλιφόρνια, όπως η Paramount Farms, η Primex και η Setton Farms, δεν είναι παρά εταιρείες κάποιων μεγαλύτερων πολυεθνικών επιχειρηματικών ομίλων.
Έχω την εντύπωση ότι και η Frutos del Sol S.A. στην Αργεντινή έκανε χρήση παρόμοιας φορολογικής νομοθεσίας.
Για το πως χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ το σύστημα φορολόγησης ως εργαλείο ανάπτυξης και για την ενίσχυση κλάδων παραγωγής του αγροτικού τομέα βλέπουμε και με την Williamson Act. (δείτε σε αυτό το άρθρο του περιοδικού Farm News (08/2009) της κοινότητας του Kern (California) στα αγγλικά.)
Με αυτήν την πράξη οι ιδιοκτήτες γης υπογράφουν συμβόλαια με την κοινότητα στα οποία συμφωνούν να διατηρήσουν την αγροτική τους παραγωγή για τουλάχιστον 10 χρόνια. Η κοινότητα συμφωνεί να φορολογήσει την γη βασιζόμενη είτε στην αγροτική παραγωγή, είτε στην αξία κτήσης της γης (με την πρόταση 13) είτε με την σημερινή της εμπορική αξία, όποια απο τις τρεις είναι μικρότερη. Με αυτόν τον τρόπο συμφέρει τους ιδιοκτήτες γης να την νοικιάζουν με μικρότερο ενοίκιο σε αγρότες και τους αγρότες να συνεχίζουν να παράγουν σε αυτές.


Σχετικοί και μη, χύδην συνειρμοί.
Διαβάστε τώρα και τι προβλέπει ο ελληνικός φορολογικός νόμος σχετικά με την φορολόγηση των αγροτών και τη σχέση πραγματικών λογιστικών δεδομένων (που όλοι έχουμε) με τα αντικειμενικά κριτήρια και θα καταλάβετε γιατί το αναφέρω. Το μεγαλύτερο από τα δύο φορολογείται στην χώρα μας, που μας θεωρεί όλους κλέφτες γιατί δεν μπορεί να ελέγξει (τεκμήριο της ενοχής). Όσο για τα ενοίκια της γης ο φόρος που πληρώνουν οι ιδιοκτήτες που τα δηλώνουν είναι πολύ μεγαλύτερος από την μείωση φόρου που κερδίζουν οι αγρότες, με αποτέλεσμα να μην συμφέρει κανέναν ούτε να τα καλλιεργήσει, ούτε να τα νοικιάσει ούτε να τα δηλώσει. Μόνο ίσως τον 65χρονο παππού ή γιαγιά συνταξιούχο του ΟΓΑ που δεν πιάνει με τίποτα την κλίμακα. Μετά αναρωτιόμαστε γιατί τόσα χρόνια ενισχύσεων εγκατάστασης για νέους γεωργούς δεν έχουν αλλάξει καθόλου την ηλικιακή σύνθεση των αρχηγών γεωργικών εκμεταλλέυσεων.
Από την άλλη, η αγορά καινούργιων πολυτελών τζίπ από τις επιχειρήσεις θεωρείται αναπτυξιακή επένδυση των εισπράξεων (και δανεικών) ενώ για τους αγρότες η αγορά ενός μεταχειρισμένου εξοπλισμού γιατί δεν αντέχουν για καινούργιο (θέμα βιωσιμότητας λόγω μεγέθους εκμεταλλεύσεων) δεν εκπίπτει από το "αντικειμενικό" καθαρό γεωργικό εισόδημα !!!!
Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να αλλάξουν αν πραγματικά θέλουμε να αντιστρέψουμε την πορεία από ύφεση σε ανάπτυξη με σταθερές μακροχρόνια παραγωγικές βάσεις (όχι με οικοδομές).

Το μεγαλύτερο κελυφωτό φιστίκι στον κόσμο

Στην αναζήτηση πληροφοριών για την κατάσταση με το νερό στην κύρια περιοχή παραγωγής κελυφωτού φιστικιού των ΗΠΑ, την κοιλάδα San Joaquin, από νωρίς σήμερα το πρωί, άνοιξα καμια 100στή σελίδες. Πάνω που άρχισα να μπερδεύμαι νάσου και η σελίδα που τα φώτισε όλα με μια άχρηστη πληροφορία.  "Εεε!! Είναι τρελοί οι άνθρωποι" είπα και σταμάτησα το ψάξιμο. Δείτε λοιπόν την "χρήσιμη" πληροφορία, ξέρεις καμια φορά, μπορεί να σας έρθει καμία καλή ιδέα.

Εκτός από την περιοχή της Καλιφόρνια όπου παράγεται το 98% του κελυφωτού φιστικιού των ΗΠΑ, μικρές ποσότητες παράγονται επίσης και λίγο νότιο-δυτικότερα προς το κέντρο των Η.Π.Α., την πολιτεία του Νέου Μεξικού. Εκεί στην κοινότητα (county) του Alamogordo, βρίσκεται λοιπόν και το μεγαλύτερο φιστίκι στον κόσμο ύψους 9 μέτρων.

Συγκεκριμένα πρόκειται για ένα γλυπτό κελυφωτό φιστίκι στην εκμετάλλευση του McGinn (7320 U.S. Highway 54-70 in Alamogordo, New Mexico).

Αυτή η τόσο "χρήσιμη" πληροφορία βρέθηκε σέ αυτήν την σελίδα http://ovis.ui.ac.id/wiki/Pistachios ενώ η εικόνα σε μεγαλύτερη ανάλυση βρίσκεται εδώ.

(Θα συνεχίσω με το νερό και το San Joaquin αργότερα)

Κελυφωτό φιστίκι ΗΠΑ: Οι αυτοκράτορες της Paramount Farms

Στο άρθρο με τίτλο "Αμερικάνικος επεκτατισμός: απόβαση κελυφωτών φιστικιών στην Ινδία" είδαμε τις ενέργειες μιας εταιρείας από την Καλιφόρνια με την επωνυμία "Paramount Farms" για το στήσιμο μονάδας επεξεργασίας των κελυφωτών φιστικιών της Καλιφόρνια στην Ινδία. Μάθαμε ότι η Paramount Farms είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο δενδροκομική επιχείρηση με περίπου 457.000 στρέμματα δενδροκομικές καλλιέργειες από τα οποία 121.380 με κελυφωτά φιστίκια, 161.840 στρ.  με αμυγδαλιές, 72.828 με ροδιές και 101.150 με λεμονιές. Έχει πάνω από 1 δισεκατομμύριο δολλάρια ετήσιο τζίρο και εξάγει πάνω από το 50% των κελυφωτών φιστικιών της Καλιφόρνια.

Αναρωτηθήκα λοιπόν ποιός βρίσκεται πίσω από αυτόν τον κολοσσό. Από αυτό το άρθρο, έμαθα ότι o κολοσσός ανήκει στον 72χρονο Stewart Resnick και στη σύζυγό του Lynda. Το άρθρο αφορά το πως αξιοποίησε ο Resnick τις χρηματοδοτήσεις προς πολιτικούς για να πετύχει μια άρση περιβαλλοντικών όρων που περιόριζε την δυνατότητα χρήσης νερού για τις καλλιέργειές του από το Δέλτα του Sacramento-San Joaquin ποταμού.  Για την ώρα θα κρατήσω όμως μόνο ό,τι αφορά το "βιογραφικό" του Stewart και της Lynda και τα περί πολιτικής - νερού και πιέσεων θα τα δούμε σε επόμενο δημοσίευμα.

Σύμφωνα με το άρθρο λοιπόν, στο Λός Άντζελες ο 72χρονος Resnick είναι γνωστός ως ένας από τους ευπορότερους ανθρώπους και μεταξύ των πιο γενναιόδωρων φιλανθρώπων. Δώρισε $55 εκατομμύρια δολάρια στο δημοτικό μουσείο τέχνης του Λός Άντζελες, εκατομμύρια περισσότερα για μια ψυχιατρική κλινική στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια και ένα ενεργειακό ινστιτούτο στο Cal Tech.

Η σύζυγός του, Lynda Resnick, είναι εργολάβος, δημοσιοσχεσίτισα (socialite) και συγγραφέας. Το βιβλίο της "Ρουμπίνια στο δενδρώνα" περιείχε διαφημήσεις από την Martha Stewart (ποιά είναι;) και τον Rupert Murdoch και το μπλόγκ της "Τρίτη των ρουμπινιών"  (“Ruby Tuesday” ) εμφανίζεται  καμιά φορά στο huffingtonpost.com (τι είναι;). Το ζευγάρι ζει σε μέγαρο στο Beverly Hills το οποίο η συγγραφέας Amy Wilentz αποκάλεσε “Μικρές Βερσαλίες”. Είναι η σκηνή των πάρτυ για διασημότητες, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και πολιτικούς - κυβερνήτες, γερουσιαστές και υποψηφίους προέδρους.

Ο Resnick είπε ότι στη διαδρομή του στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια  (UCLA) εργάστηκε "καθαρίζοντας τζάμια" και κέρδισε το πρώτο του εκατομμύριο από μια επιχείρηση συστημάτων ασφάλειας κατοικιών κατά των διαρρήξεων. Από τότε η παγκόσμια εταιρεία του με την επωνυμία Roll (www.roll.com) χειρίζεται επωφελώς μια μεγάλη λίστα επιχειρήσεων. Μεταξύ αυτών είναι η TELEFLORA γνωστή και στη χώρα μας εταιρεία τηλεφωνικών παραγγελιών-παραδόσεων λουλουδιών, η POM εταιρεία χυμού ρόδου, το εμφιαλωμένο νερό FIJI από τις νότιες θάλασσες, η  PARAMOUNT FARMS με την παραγωγή φιστικιού και αμυγδάλων, η PARAMOUNT CITRUS με παραγωγή χυμού λεμονιού και πρόσφατα  (2007) και μια Ναυτιλιακή εταιρεία Cargo, με έδρα το Σίδνεϊ της Αυστραλίας την NEPTUNE PACIFIC LINES (Αυστραλία, Σίδνευ, νησιά Φίτζι).

Η περιουσία τους στηρίζεται στις αγροτοβιομηχανίες και στις εκτάσεις φιστικιών, αμυγδάλων, λεμονιών και ρόδων που βρίσκονται κυρίως στον δήμο του Kern στο νότιο άκρο της κοιλάδας San Joaquin.

Από το 1993 οι Resnick έχουν δώσει πάνω από 1,6 εκατομμύρια δολλάρια σε κυβερνήτες της Καλιφόρνια, πολιτικούς και άλλους ανθρώπους κλειδιά στον καθορισμό της ομοσπονδιακής πολιτικής υδατικών πόρων. Από το σχήμα των δωρεών τους δεν μοιάζει να είναι οπαδοί ή υποστηρικτές, καθώς τα χρήματα ακολουθούν όποιον έχει την εξουσία.

ΤΩΡΑ ΜΑΛΙΣΤΑ!!!! Άντε να σηκώσεις κεφάλι μικρο-συνεταιρισμένε παραγωγέ ΠΟΠ της Αίγινας ή της Φθιώτιδας!  Τους άλλους άστους γιατί άχνα δεν βγάζουν μπροστά στον κολοσσό. Αυτοί όχι μόνο δεν περιμένουν χρηματοδοτήσεις από τις κυβερνήσεις και το κράτος αλλά το αντίστροφο!!!

Αμερικάνικος επεκτατισμός: Απόβαση κελυφωτών φιστικών στην Ινδία

Στις 22 Νοεμβρίου 2007 είχε δημοσιευτεί αυτό το άρθρο σύμφωνα με το οποίο  η Paramount Farms, εταιρεία παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας κελυφωτού φιστικιού με έδρα την Καλιφόρνια ανακοίνωνε ότι σχεδιάζει να επενδύσει 6 εκατομμύρια δολλάρια Αμερικής (USD) στην αγορά της Ινδίας συμπεριλαμβάνόμενης και μιας μονάδας επεξεργασίας κελυφωτών φιστικιών στην Ινδία.

"Θα φτιάξουμε μια μονάδα στην Ινδία πριν την γιορτή του Diwali (τι είναι;) την επόμενη χρονιά, για την οποία έχουμε ήδη αρχίσει να ψάχνουμε μέρος", είπε ο κ. Dominic R. Engels, Αντιπρόεδρος, Marketing, της Paramount Farms. Η εταιρεία ψάχνει στο Δελχί ή Haryana για να κτίσει την μονάδα της.

"Η αγορά συσκευασμένου και επεξεργασμένου κελυφωτού φιστικιού στην Ινδία είναι πολύ μικρή και εποχιακή, κυρίως για δώρα στη γιορτή του Diwali. Παρόλα αυτά, δεδομένης της τρεχουσας άνθησης της αγοράς, ο κλάδος αναμένεται να αυξηθεί με γρήγορο ρυθμό", είπε.

Ο κ. Mark Masten, Senior Αντιπρόεδρος, Πωλήσεων της Paramount Farms είπε: “Ταυτοποιήσαμε την Ινδία ως μια αναπτυσσόμενη αγορά κλειδί για τα  κελυφωτά φιστίκια και δουλεύουμε στενά με το λιανικό εμπόριο και ανθρώπους κλειδιά στην αγορά των ξηρών καρπών για να προσφέρουμε ποιοτικά κελυφωτά φιστίκια στους Ινδούς καταναλωτές. Η αφοσίωσή μας στην Ινδία είναι μακροχρόνια καθώς είμαστε ήδη στη διαδικασία εντοπισμού έκτασης για μια μονάδα επεξεργασίας στην Ινδία. Σκοπεύουμε να εμπορευτούμε περίπου 5.000 τόνους κελυφωτών φιστικών τα επόμενα 5  χρόνια".

Ας δούμε τώρα τι έγινε στη συνέχεια. Τέσσερεις μήνες μετά, στις 17 Μαρτίου 2008,  σ'ένα άλλο άρθρο  ο Mark Masten, (Marketing) λέει:

“Είμαστε ενθουσιασμένοι από την αγορά της Ινδίας και νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε πολλές δραστηριότητες. Ψάξαμε σε περίπου 20 διαφορετικές τοποθεσίς στην Ινδία, στην Gujarat, Rajasthan και Haryana. Πιστεύουμε ότι στήνοντας μιαμονάδα κοντά στο Δελχί θα είναι μια κίνηση στρατηγικής καθώς η κύρια αγορά ξηρών καρπών είναι στη βόρεια Ινδία".

Αλλά, πρόσθεσε, η Vadodara θα μπορούσε να είναι μια καλή εναλλακτική λύση για την μονάδα, η οποία θα έχει δυναμικότητα 4.500 -  9.000 τόνους ετησίως, καθώς θα παρέχει μια καλή πλατφόρμα για την εξαγωγή μεταποιημένων φιστικιών στις αγορές της Δυτικής Ασίας. Οι εργασίες για το κτίσιμο της μονάδας αναμένονται να ξεκινήσουν τον Απρίλιο και ψάχνουμε για έναν καλό πωλητή.  Η έκταση που  απαιτείται είναι 50 έως 100 στρέμματα, είπε, προσθέτοντας ότι δεν είναι ανάγκη να βρισκόμαστε σε μία θέση, μπορούμε να έχουμε και πολλές θέσεις".

Ο κ. Masten πρόσθεσε ότι στο παρελθόν ο κανόνας για την Ινδία ήταν κοινοπραξίες, αισθάνομαι ότι δεν χρειαζόμαστε μια κοινοπραξία στην Ινδία καθώς πιστεύω ότι ξέρω πως να στήσω μια μονάδα στην Ινδία." Αυτη του η εμπιστοσύνη για την αγορά της Ινδίας προέρχεται από την προηγούμενη διετή θητεία του στην Βομβάη ως διευθύνων σύμβουλος της General Electric.

Το δυναμικό της αγοράς.

 Ο κ. Keith Sunderlal του SCS Group, μια εταιρεία συμβούλων γεωργικών βιομηχανιών η οποίααντιπρωσοπεύει την Paramount Farms στην Ινδία πρόσθεσε: "Η Paramount θα αλλάξει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι επιχειρήσεις ξηρών καρπών στην Ινδία. Η στρατηγική είναι να κερδίσει την εμπιστοσύνη των μικρών λιανεμπόρων καθώς και των μεγαλύτερων παικτών” Η Reliance Fresh είναι ένας μεγάλος αγοραστής των ‘Wonderful pistachios’ της Paramount στην Ινδία.

Τώρα, η αγορά φιστικιών στην Ινδία εκτιμάται περίπου 4.500 τόνους, και το περισσότερο έρχεται από το Ιράν, με την Paramount Farms να κατέχει ένα 10 - 15% μερίδιο αγοράς.Ο κ. Masten πιστεύει ότι αυτό είναι ένα "γελείο μικρό ποσοστό" καθώς η Ινδική αγορά έχει πολύ μεγαλύτερο δυναμικό.“Αυτό που έχετε τώρα είναι πραγματικά μια αγορά αράπικου φιστικιού (εννοεί μικρή), λαμβάνοντας υπόψη την αγοραστική δύναμη της αυξανόμενης Ινδικής μέσης τάξης".

Ο Dominic Engels, Αντιπρόεδρος Μάρκετιγκ, λέει η Ινδική αγορά κελυφωτών φιστικιών έχει την δυνατότητα να φτάσει τους 23.000 τόνους τα επόμενα πέντε χρόνια. Η εταιρεία του έχει εξασφαλίσει ένα εκατομμυριο δολλάρια για την προώθηση των φιστικιών της στην Ινδία. Σήμερα η Ινδία καταναλώνει 23.000 τόνους αμυγδάλων της Καλιφόρνια και είναι η δεύτερη αγορά εξαγωγής αμυγδάλων. Η Paramount παράγει πάνω από 70 εκατομμύρια  πακέτα κελυφωτών φιστικιών ετησίως.

Απαντώντας σε ειδικές ερωτήσεις για γραφειοκρατικά και άλλα εμπόδια/καθυστερήσεις στην Ινδία ο κ.Masten είπε ότι δεν συνάντησε τέτοια προβλήματα. “Το να κάνει κανείς επιχειρήσεις οπουδήποτε στον κόσμο δεν έιναι εύκολο και η Ινδία δεν είναι διαφορετική" Αλλά αυτό για το οποίο απογοητεύτηκε είναι ότι οι διαπραγμετεύσεις του με την Ινδική κυβέρνηση να μειώσει τους εισαγωγικούς δασμούς των φιστικιών δεν είχαν αποτέλεσμα στον προϋπολογισμό του 2008."

Θα φτιάξουν συνεπώς μια μονάδα που θα επεξεργάζεται την ετήσια παραγωγή όλης της Ελλάδας σε μια αγορά που βρίσκεται στους 4.500 τόνους και θα την πάνε στους 23.000 τόνους σε πέντε χρόνια με 6 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή 4,2 εκατομμύρια ευρώ.

Η ιστορία όμως συνεχίζεται με τις πιέσεις για τη μείωση των εισαγωγικών δασμών. Μήπως αυτός είναι ο κύριος στόχος των Αμερικάνων και το εργοστάσιο χρησιμοποιείται ως κάλυψη. Στις 27 Φεβρουαρίου 2009, σχεδόν ένα χρόνο μετά διαβάζουμε σε αυτό το άρθρο τα εξής:

Η Paramount Farms σχεδιάζει την κατασκευή μονάδας με leasing στην Vadodara. "Η μεταποίηση τοπικά προϊόντος που  εισάγεται χύμα στοιχίζει λιγότερο από το να εισάγεις έτοιμο μεταποιημένο προϊόν".

Οι ΗΠΑ σχεδιάζουν να ανοίξουν την αγορα του κελυφωτού φιστικιού στην Ινδία. "Θέλουμε η Ινδική κυβέρνηση να επιβάλλει ένα σταθερό δασμό εισαγωγής για τα κελυφωτά φιστίκια, παρόμοιο με αυτόν πουισχύει για τα αμύγδαλα" είπε ο κ. Dominic R. Engels, αντιπρόεδρος Μάρκετιγκ της Paramount Farms, η οποία είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο δενδροκομική επιχείρηση. (περίπου 457.000 στρέμματα δενδροκομικές καλλιέργειες από τα οποία 121.380 με κελυφωτά φιστίκια, 161.840 στρ.  με αμυγδαλιές, 72.828 με ροδιές και 101.150 με λεμονιές και 1 δισεκατομμύριο δολλάρια τζίρο)

Με λίγα λόγια στην εισαγωγή φιστικιών στην Ινδία επιβάλλεται φόρος 36% επί της αξίας του προϊόντος με τα μεταφορικά. Αντίθετα στα αμύγδαλα ο φόρος είναι σταθερός περίπου 0,53 €/κιλό (35 ρούπιες/κιλό). Τώρα που τα αμύγδαλα φτάνουν στην Ινδία με 3,08 €/κιλό (2 USD/pound) ο δασμός αντιστοιχεί στο 17% της τιμής, ενώ είναι πολύ μικρότερος αναλογικά για τα κελυφωτά φιστίκια που φτάνουν στην Ινδία με  5,32 €/κιλό ($3.45 a pound).
Σε ό,τι αφορά το εργοστάσιο η Paramount Farms σκέφτεται να το φτιάξει με leasing κοντά στην Vadodara το οποίο θα επεξεργάζεται 900 - 1.800 τόνους ετησίως (2-4 million pounds) αποφλοιωμένου φιστικιού. (!!!! Τι έγινε; Για 10 - 20 εκατομμύρια λίβρες ή 4.500 - 9.000 τόνους, μιλούσαν στο προηγούμενο άρθρο!!!! "Θα εισάγουμε τα φιστίκια σε κοντέινερ 20 τόνων ή σε σάκους ενός τόνου στην Βομβάη. Θα τα μεταφέρουμε στην Vadodara όπου θα ψήνονται, αλατίζονται και συσκευάζονται και θα πωλούνται με τις εμπορικές ονομασίες Wonderful και Sunkis" είπε ο κ. Engels.

Σύμφωνα με αυτόν, η εξαγωγή χύμα ωμών φιστικιών για τις τοπικές επιχειρήσεις επεξεργασίες συμφέρει καλύτερα από το να εξάγεις έτοιμο προϊόν. "Θα μπορέσουμε να σπρώξουμε περισσότερο υλικό με αυτόν τον τρόπο. Η επί τόπου επεξεργασία θα μας επιτρέψει να προσδιορίσουμε το γούστο των Ινδών καταναλωτών" είπε.

Η Paramount Farms εξάγει πάνω από το 50% των κελυφωτών φιστικιών της Καλιφόρνια.


Θα συνεχίσουμε να παρακολουθούμε αυτή την ιστορία της Αμερικάνικης εισβολής στην Ασία, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε ούτως ή άλλως, απέναντι σε έναν κολοσσό;

Κελυφωτό φιστίκι Ιράν, Εξαγωγές, τιμές 2009 - 2010

Σύμφωνα με άρθρο εδώ, ο διευθυντής του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών του Ιράν αποκάλυψε τον Αύγουστο του 2009 ότι οι εξαγωγές κελυφωτού φιστικιού θα αποφέρουν στη χώρα του 1,5 δισεκατομμύρια δολλάρια ΗΠΑ μέχρι το τέλος του ημερολογιακού έτους (το δικό τους τελειώνει στις 20 Μαρτίου 2010).

Το γραφείο τύπου ISNA ανέφερε ότι ο Hehdi Ghazanfari είπε: "Περίπου 20.000 τόνοι φιστικιού εξήχθησαν τους πρώτους τρείς μήνες του τρέχοντος έτους (από 21 Μαρτίου 2009)""

Έδωσε την τιμή των ιρανικών φιστικιών στις διεθνείς αγορές περίπου $8,000 ο τόνος (5,59 €/κιλό [3/1/2010: 1 USD = 0.698835 EUR). Το Ιράν εξάγει φιστίκια σε 90 χώρες, πρόσθεσε.

Το Ιράν είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός και εξαγωγέας κελυφωτώνφιστικιών και ακολουθούν οι ΗΠΑ και ηΤουρκία. Το φιστίκι είναι το κύριο μη-πετρελαϊκό προϊόν που εξάγεται από το Ιράν επιφέρει πάνω 1 δισεκατομμύριο δολλάρια και δίνει 140.000 αγροτικές θέσεις εργασίας.

Source: tehrantimes.com
Publication date: 14/8/2009
http://www.freshplaza.com/news_detail.asp?id=48927

Αμερικάνικος επεκτατισμός. Το όπλο τους: η πολύ χαμηλή τιμή λένε οι Ιρανοί το 2008

Ο πόλεμος του κελυφωτού φιστικιού: Στενός ανταγωνισμός μεταξύ των Ιρανικών και  Αμερικανικών κελυφωτών φιστικιών. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να μπούν στις παγκόσμιες αγορές κελυφωτού φιστικιού εισάγοντας φιστίκια από την Καλιφόρνια σε συσκευασίες και γεύσεις ίδιες με τα Ιρανικά, έγραψε άρθρο του Γραφείου Αγροτικού Τύπου του Ιράν τον Ιανουάριο του 2008. Λίγο παλιό ξέρω, αλλά ας το καταγράψουμε για ιστορικούς λόγους να δούμε την εξέλιξη.  Το άρθρο συνεχίζει με τα εξής:

 "Παρά το γεγονός ότι το ιρανικό φιστίκι έχει χαμηλότερα επίπεδα αφλατοξινών σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια και παρά τις διευρυμένες εξαγωγές στις Ευρωπαϊκές και Ασιατικές Αγορές, οι ΗΠΑ θέλουν να κατακτήσουν τις αγορές φιστικιών του Ιράν" είπε ο διευθύνων σύμβουλος της Ένωσης των Ιρανικών Ξηρών Καρπών, Mohammad Hassan Shams Fard

"Τα ιρανικά φιστίκια πωλούνται 600 - 700 δολλάρια ο τόνος (4 -5 €/κιλό) σε συσκευασίες των 5 κιλών, ενώ Οι ΗΠΑ πουλά 100 δολλάρια (0,6 €/κιλό) χαμηλότερα από το Ιράν σε συσκευασίες των 25 έως 50 κιλών" πρόσθεσε. (Δύο χρόνια πριν)

"Οι ΗΠΑ προσπαθούν να κυριαρχήσουν στις αγορές της Ρωσίας προσφέροντας το προϊόν τους σε χαμηλότερη τιμή" σημείωσε.

"Προβλέπεται ότι 200.000 τόνοι ιρνικού κελυφωτού φιστικιού θα εξαχθούν στις διεθνείς αγορές και 60.000 τόνοι θα αποθηκευτούν για την κάλυψη της αγοράς την επόμενη χρονιά" είπε.

Επιπρόσθετα, η εγχώρια κατανάλωση στο Ιράν είναι της τάξης των 30.000 - 35.000 τόνων.

Reported By: Fatemeh Mehrdadian
Translated By: Aref Mohammadzadeh
01/03/08, http://payvand.com/news/08/jan/1023.html

Σημειώστε ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του FAO το Ιράν το 2007 (γιατί για την παραγωγή του 2007 μιλάνε τον Μάρτιο του 2008) παρήγαγε περίπου 240.000 τόνους. Εδώ μιλάνε για 200.000 + 60.000 + 35.000 = 395.000 τόνους!!! Να συμπεράνουμε ότι οι 60.000 carry-over, που τελικά φαίνεται να εφαρμόζουν και οι Ιρανοί μαζί με τους Αμερικάνους δεν υπολογίζονται στην ετήσια παραγωγή στα στατιστικά του FAO;

Κελυφωτό φιστίκι Αίγινας: "Αίγινα® - Ξηροί Καρποί" - Νικόλαος Τζίτζης & ΣΙΑ Ε.Ε.

"Αίγινα® - Ξηροί Καρποί" - Νικόλαος Τζίτζης & ΣΙΑ Ε.Ε. άλλος ένας παραγωγός αλλά και μεταποιητής και έμπορος κελυφωτών φιστικιών και ΠΟΠ φιστικιών Αιγίνης μεταξύ άλλων, από την Αίγινα.

Δείτε την αυτο-παρουσίασή του στην ιστοσελίδα του www.thegreeknutcompany.gr

Η εμπορική δραστηριότητα φαίνεται να κυριαρχεί σε σχέση με την παραγωγική, αλλά ενδεχομένως αυτό να γίνεται γιατί αυτός είναι και ο σκοπός της δημιουργίας της ιστοσελίδας της επιχείρησης, εμπορική προώθηση.